wittering
wit·ter·ing/ˈwɪt.ər.ɪŋ/
witterto talk foolishly or at length-ingindicates present participle
verb (فعل)informalpast (گذشته): witteredpast participle (مفعولی): wittered-ing (حال): wittering3rd (سوم): witters
فعل — حرف زدن بیهوده
حرف زدن بیهودهپرگویی کردن
به طور طولانی و بیاهمیت صحبت کردن یا حرف بیهوده زدن.
Talking at length in a trivial or annoying way.
«او دائماً درباره مشکلاتش حرفهای بیفایده زد.»
“He kept wittering about his problems.”
«دست از حرفهای بیمورد بردار و سر اصل مطلب برو.»
“Stop wittering and get to the point.”
تفاوت با واژههای مشابه
prattle— چرت و پرت گفتن
غیررسمی. به حرفهای بیمعنی یا کماهمیت اشاره دارد که شبیه wittering است.
Informal. Refers to foolish or inconsequential talk, similar to wittering.