çıkkın
مشاهده در:TDK
sıfat (صفت)مفعولی: çıkkınıمکانی: çıkkındaجمع: çıkkınlarتفضیلی: daha çıkkınعالی: en çıkkınهمهٔ حالتها ←
صفت — برآمده
برآمدهبیرونزده
چیزی که از سطح اطراف خود به بیرون برجسته شده است.
انگلیسی: protrudingآذربایجانی: çıxıntılı
«استخوانهای گونهاش برجسته بود.»
“Çıkkın elmacık kemikleri vardı.”
«سنگ بیرونزده دیوار به دستم خورد.»
“Duvardaki çıkkın taş elime değdi.”