isim (اسم)تخصصیاین معنی کمتر رایج است
مفعولی: alaşımıمکانی: alaşımdaجمع: alaşımlarهمهٔ حالتها ← اسم — آلیاژ
آلیاژ
مادهای فلزی که از ترکیب و ذوب کردن دو یا چند فلز، یا فلز و مادهای دیگر، به دست میآید.
انگلیسی: alloy↗آذربایجانی: ərinti
«برنز یک آلیاژ است.»
“Bronz bir alaşımdır.”
«این آلیاژ زنگ نمیزند.»
“Bu alaşım paslanmıyor.”