abstaining
فعل — خودداری کردن
انتخاب برای انجام ندادن یا نداشتن چیزی، به ویژه چیزی لذتبخش یا ناسالم.
Choosing not to do or have something, especially something pleasurable or unhealthy.
«او به مدت یک ماه از نوشیدن الکل خودداری میکند.»
“She is abstaining from alcohol for a month.”
«چندین عضو از رأی دادن به پیشنهاد بحثبرانگیز خودداری کردند.»
“Several members abstained from voting on the controversial proposal.”
تفاوت با واژههای مشابه
روزمره. قابل تعویض است و به معنای خودداری از یک عمل یا وسوسه است. 'امتناع از خشم' صحیح است. 'Abstaining' اغلب به یک انتخاب آگاهانه و طولانیتر، به ویژه از عادات مانند نوشیدن یا خوردن غذاهای خاص، اشاره دارد.
Everyday. Interchangeable, implying holding oneself back from an action or impulse. 'Refraining from anger' works. 'Abstaining' often suggests a more conscious and prolonged choice, especially from habits like drinking or eating certain foods.
رسمی/ادبی. به معنای خودداری صبورانه از عمل یا نشان دادن خویشتنداری است. 'خودداری از انتقاد' صحیح است. 'Abstaining' یک تصمیم فعالتر برای عدم شرکت یا مصرف است، در حالی که 'forbearing' در مورد اعمال صبر یا خویشتنداری در برابر وسوسه یا تحریک است.
Formal/Literary. Implies patiently holding back from action or showing restraint. 'Forbearing from criticism' works. 'Abstaining' is a more active decision not to participate or consume, while 'forbearing' is about exercising patience or self-control in the face of temptation or provocation.