advantage
اسم — مزیت
وضعیتی یا شرایطی که شخص را در موقعیت بهتر یا برتری قرار میدهد.
A condition or circumstance that puts someone in a favorable or superior position.
«داشتن ارتباطات خوب در این صنعت یک مزیت است.»
“Having good connections is an advantage in this industry.”
«تیم از اشتباه حریف استفاده کرد.»
“The team took advantage of the opponent's mistake.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. وقتی به ویژگی مثبت یا سود اشاره دارد میتواند جایگزین advantage شود، مثل 'مزایای سلامتی'. برای موقعیتهای رقابتی استفاده نمیشود.
Common. Interchangeable with 'advantage' when referring to a positive feature or profit, e.g., 'health benefits.' Not used for competitive situations, e.g., 'he had an advantage in the race'.
روزمره/غیررسمی. معمولاً در زمینههای رقابتی مثل ورزش یا تجارت به کار میرود، مثل 'او برتری نسبت به دیگران داشت.' در متنهای رسمی یا انتزاعی مناسب نیست.
Everyday/informal. Often used in competitive contexts like sports or business, e.g., 'He had the edge over the others.' Less appropriate in formal or abstract contexts.
متضادها
فعل — سود بردن
استفاده بهینه از موقعیت یا فرصت برای سود شخصی بردن.
To make good use of a situation or opportunity for personal gain.
«او از تخفیف برای خرید لباسهای نو استفاده کرد.»
“She took advantage of the sale to buy new clothes.”
«اجازه نده کسی از تو سوءاستفاده کند.»
“Don’t let anyone take advantage of you.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی/خنثی تا منفی. وقتی به معنی استفاده از چیزی برای سود بردن است میتواند جایگزین advantage شود، گاهی بار منفی دارد. مثال: 'بهرهبرداری از منابع' در برابر 'استفاده از یک فرصت'.
Formal/neutral to negative. Can replace 'advantage' when meaning use of something for gain, sometimes with negative nuance. E.g. 'exploit a resource' vs. 'advantage of a chance'.
رسمی/فنی. وقتی بر استفاده عملی از فرصت یا منابع تأکید شود قابل جایگزینی است. مثلاً 'بهکار گرفتن فرصت' رسمیتر از 'استفاده کردن' است.
Formal/technical. Interchangeable when emphasizing practical use of opportunity or resource. E.g., 'utilize the chance' is more formal than 'take advantage'.