altar
al·tar/ˈɔːl.tər/
noun (اسم)formalplural (جمع): altars
اسم — محراب
محرابمیز قربانگاه
میز یا سازهای که در مراسم دینی برای قربانی یا عبادت استفاده میشود.
A table or structure used in religious ceremonies for offerings or worship.
«کشیش در طول مراسم کنار محراب ایستاد.»
“The priest stood at the altar during the service.”
«شمعها روی محراب روشن شدند.»
“Candles were lit on the altar.”
تفاوت با واژههای مشابه
shrine— محراب
رسمی. محل یا سازهای برای عبادت؛ محراب مشخصتر است.
Formal. Place or structure dedicated to religious practice; altar is more specific.