ambushing

am·bush·ing/ˈæmˌbʊʃɪŋ/
ambushto attack unexpectedly from a concealed position-ingpresent participle or gerund
verb (فعل)commonpast (گذشته): ambushedpast participle (مفعولی): ambushed-ing (حال): ambushing3rd (سوم): ambushes

فعل — کمین کردن

کمین کردنکمین گرفتن

حمله ناگهانی از مکانی پنهان به کسی.

The act of attacking someone by surprise from a hidden place.

«سربازان صبح زود به دشمن کمین کرده بودند.»

Soldiers were ambushing the enemy at dawn.

«چریک‌ها به طور مرتب از کمین به گشت‌ها حمله می‌کنند.»

The guerrillas are ambushing the patrol regularly.

گزارش مشکل ترجمه

اگر مشکلی در ترجمه این واژه مشاهده کردید، لطفاً به ما اطلاع دهید.

امتیاز ترجمه(اختیاری)

0/2000