analeptic
صفت — محرک
(در مورد دارو) دارای اثر محرک یا ترمیمی، به ویژه بر سیستم عصبی مرکزی؛ احیاکننده.
(Of a drug) having a stimulating or restorative effect, especially on the central nervous system; reviving.
«پزشک برای کمک به بیمار جهت بازگشت هوشیاری، یک داروی محرک تجویز کرد.»
“The doctor prescribed an analeptic to help the patient regain consciousness.”
«کافئین به عنوان یک محرک ملایم عمل کرده و هوشیاری را افزایش میدهد.»
“Caffeine acts as a mild analeptic, increasing alertness.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. به موادی اشاره دارد که فعالیت فیزیولوژیکی یا عصبی را افزایش میدهند. هنگام توصیف خواص محرک یک دارو بر سیستم عصبی، با 'آناکلپتیک' بسیار قابل جایگزینی است.
Common. Refers to substances that increase physiological or nervous activity. Highly interchangeable with 'analeptic' when describing a drug's stimulating properties on the nervous system.
رایج. به چیزی اشاره دارد که سلامت، قدرت یا تندرستی را بازمیگرداند. وقتی اثر دارو بازگرداندن عملکرد یا نیروی طبیعی باشد، میتواند جایگزین 'آناکلپتیک' شود.
Common. Refers to something that restores health, strength, or well-being. Can be interchangeable with 'analeptic' when the drug's effect is to restore normal function or vigor.
متضادها
اسم — داروی محرک
یک داروی محرک یا احیاکننده.
An analeptic drug or agent.
«امدادگران یک داروی محرک به قربانی بیواکنش تزریق کردند.»
“The paramedics administered an analeptic to the unresponsive victim.”
«برخی داروهای گیاهی آناکلپتیک طبیعی محسوب میشوند.»
“Some herbal remedies are considered natural analeptics.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. هر مادهای که تحریککننده باشد. هنگام اشاره به خود دارو، با 'آناکلپتیک' قابل جایگزینی است.
Common. Any substance that stimulates. Interchangeable with 'analeptic' when referring to the drug itself.