angriest
an·gri·est/ˈæŋɡrist/
angryfeeling or showing strong annoyance, displeasure, or hostility-estsuperlative marker
adjective (صفت)commoncomparative (تفضیلی): angriersuperlative (عالی): angriest
صفت — خشمگینترین
خشمگینترینعصبانیترین
نشاندهنده یا حسکننده بالاترین درجه از خشم، ناخشنودی شدید یا خصومت.
Feeling or showing the greatest degree of anger, strong displeasure, or hostility.
«او عصبانیترین حالتی بود که تا به حال از او دیده بودم.»
“He was the angriest I had ever seen him.”
«خشمگینترین نگاه او میتوانست اتاقی را ساکت کند.»
“Her angriest glare could silence a room.”
تفاوت با واژههای مشابه
furthest— خشمگینترین
ادبی/استعاری. برای توصیف شدیدترین حد یک احساس یا حالت استفاده میشود، نه لزوماً خشم. 'او از آرامش دورترین بود' صحیح است، اما برای توصیف خشم مستقیمتر از 'angriest' نیست.
Literary/Figurative. Used to describe the most extreme extent of an emotion or state, not necessarily anger. 'He was furthest from calm' works, but it's less direct for describing anger than 'angriest'.