anguish
اسم — اندوه شدید
رنج شدید روحی یا اضطراب عمیق و آزاردهنده.
Severe mental or emotional suffering or distress.
«او پس از از دست دادن شغلش پر از اندوه شد.»
“She was filled with anguish after losing her job.”
«رنج او را میشد در چشمان پر از اشکش دید.»
“His anguish was evident in his tearful eyes.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. اغلب به درد یا مشکل احساسی گفته میشود؛ میتواند جایگزین anguish شود ولی شدت کمتری دارد.
Common. Often used generally for emotional pain or trouble; can replace anguish in many contexts but is a bit less intense—'He was in distress after the news' works, but 'anguish' implies deeper suffering.
رسمی و ادبی. درد شدید، معمولا ذهنی را نشان میدهد. در متون ادبی و رسمی جایگزین خوبی است.
Formal and literary. Emphasizes intense suffering, often mental. Interchangeable with anguish in poetic or formal contexts, but less common in daily speech.
متضادها
فعل — دلشکستن
وارد کردن رنج و درد شدید روحی به کسی.
To cause someone to suffer deep mental pain or distress.
«اندیشه از دست دادن او را به شدت رنج داد.»
“The thought of losing her anguished him deeply.”
«او روزها بر سر آن تصمیم عذاب کشید.»
“He anguished over the decision for days.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. اغلب در ادبیات به کار میرود. میتواند جایگزین anguish به معنای فعل باشد.
Formal. Often used in literature and formal contexts. Can replace anguish as a verb in many cases, especially with emotional or mental suffering, e.g. 'The memory tormented him'.