anorectic
an·o·rec·tic/ˌænəˈrɛktɪk/
1adjective (صفت)technicalcomparative (تفضیلی): more anorecticsuperlative (عالی): most anorectic
صفت — بیاشتهایی
بیاشتهاییکاهشدهنده اشتها
باعث از دست دادن یا کاهش اشتها بودن.
Causing loss of appetite or suppressed appetite.
«داروهای بیاشتهایی به کاهش مصرف غذا کمک میکنند.»
“Anorectic drugs help reduce food intake.”
«او برای کنترل گرسنگی خود داروی بیاشتهایی مصرف کرد.»
“She took an anorectic to control her hunger.”
2noun (اسم)technicalplural (جمع): anorectics
اسم — داروی بیاشتهایی
داروی بیاشتهاییکاهشدهنده اشتها
دارو یا مادهای که اشتها را کاهش میدهد.
A drug or agent that reduces appetite.
«داروهای بیاشتهایی در برنامههای کاهش وزن استفاده میشوند.»
“Anorectics are used in weight loss programs.”
«این داروی بیاشتهایی اشتها را به طور مؤثری کاهش میدهد.»
“This anorectic suppresses appetite effectively.”