aptitude
apt·i·tude/ˈæptɪˌtjuːd/
noun (اسم)common
اسم — استعداد
استعدادتوانایی ذاتی
توانایی یا استعداد ذاتی برای کاری
A natural ability or talent for something.
«او استعداد زبانها را دارد.»
“She has an aptitude for languages.”
«توانایی ذاتی او یادگیری را آسانتر کرد.»
“His natural aptitude made learning easier.”
تفاوت با واژههای مشابه
talent— استعداد
رایج. توانایی ذاتی؛ aptitude اغلب مربوط به شایستگی یا پتانسیل در زمینهای خاص است.
Common. Innate skill or ability; aptitude is often related to suitability or potential in a field.