attorney
اسم — وکیل
کسی که به طور قانونی برای کسی دیگر در مسائل حقوقی عمل میکند.
A person legally appointed to act for another in legal matters.
«او وکیلی گرفت تا طلاقش را انجام دهد.»
“She hired an attorney to handle her divorce.”
«وکیل مدارک را در دادگاه ارائه کرد.»
“The attorney presented the evidence in court.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. در بیشتر موارد به جای attorney استفاده میشود؛ در محاوره بیشتر معمول است.
Common. Interchangeable with 'attorney' in general contexts about legal representation; 'lawyer' is more common in everyday speech.
رسمی. بیشتر درباره مشاوره حقوقی یا وکلای دادگاه به کار میرود، در مکالمات روزمره کمتر کاربرد دارد.
Formal. Usually used when referring to legal advice or the person giving it, often in court; less common in casual speech.
فنی. بیشتر در انگلیسی بریتانیایی برای وکلا به کار میرود که مشاوره میدهند ولی معمولاً در دادگاههای بالاتر حضور ندارند.
Technical. Used mainly in British English for lawyers who give legal advice and prepare cases but don't usually represent clients in higher courts.