attorn
فعل — انتقال دادن
(حقوقی، کهن) انتقال یا واگذاری به دیگری، به ویژه در زمینه اجارهداری فئودالی؛ به رسمیت شناختن یک ارباب جدید.
(Law, archaic) To transfer or assign to another, especially in the context of feudal tenancy; to acknowledge a new landlord.
«از رعیت خواسته شد تا وفاداری خود را به ارباب جدید واگذار کند.»
“The vassal was required to attorn his allegiance to the new lord.”
«مستأجر به خریدار زمین اذعان کرد (وفاداری خود را انتقال داد).»
“The tenant did attorn to the purchaser of the land.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی/حقوقی. یک اصطلاح حقوقی رایجتر برای انتقال حقوق یا اموال. 'Attorn' به طور خاص به قوانین فئودالی تاریخی مربوط به اجارهداری و اذعان به یک ارباب گره خورده است.
Formal/Legal. A more common legal term for transferring rights or property. 'Attorn' is specifically tied to historical feudal law regarding tenancy and acknowledgment of a lord.
روزمره. یک اصطلاح عمومی برای جابجایی چیزی از یک مکان یا شخص به دیگری. 'Attorn' یک شکل حقوقی خاص از انتقال است.
Everyday. A general term for moving something from one place or person to another. 'Attorn' is a specific legal form of transfer.