bailiff
bail·iff/ˈbeɪlɪf/
noun (اسم)commonplural (جمع): bailiffs
اسم — ضابط دادگستری
ضابط دادگستریمأمور دادگاهمتصدی ابلاغ
افسر قضایی که مسئول حفظ نظم در دادگاه، ابلاغ اوراق قضایی و اجرای احکام است.
An officer of the law responsible for keeping order in a courtroom, serving legal papers, and carrying out judgments.
«ضابط دادگستری پرونده بعدی را اعلام کرد.»
“The bailiff called the next case.”
«یک مأمور دادگاه تماشاگر مخل را از دادگاه بیرون کرد.»
“A bailiff removed the disruptive spectator from the courtroom.”