verb (فعل)commonpast (گذشته): barkedpast participle (مفعولی): barked-ing (حال): barking3rd (سوم): barks
فعل — پار کردن
پار کردنواق واق کردن
صفت مصدر فعل bark؛ صدای تیز سگ که میزند.
Present participle of 'bark': the act of a dog making a sharp sound.
«سگ با صدای بلند پار میکند.»
“The dog is barking loudly.”
«صدای پارس خارج را شنیدم.»
“I heard barking outside.”
تفاوت با واژههای مشابه
yelping— واق زدن
رایج. معمولاً صدای بالاتر؛ صدای مشابه.
Common. Usually a more high-pitched bark; similar sound.