verb (فعل)commonpast (گذشته): barkedpast participle (مفعولی): barked-ing (حال): barking3rd (سوم): barks
فعل — پارساخت
پارساختواق واق کرد
شکل گذشته فعل 'bark' به معنای صدای پارس سگ یا حیوان مشابه.
Past tense of 'bark': the sound made by a dog or similar animal.
«سگ بلند به غریبه پارس کرد.»
“The dog barked loudly at the stranger.”
«او صدای پارس سگ را بیرون شنید.»
“She heard the dog barked outside.”