noun (اسم)archaic
اسم — زیبایی
زیبایی
شکل قدیمی یا شاعرانه کلمه «زیبایی».
An archaic or poetic form of 'beauty'.
«زیبایی باغ بازدیدکنندگان را شگفتزده کرد.»
“The beauti of the garden amazed the visitors.”
«او به خاطر زیبایی طبیعیاش تحسین شد.»
“She was praised for her natural beauti.”
تفاوت با واژههای مشابه
grace— ظرافت
شاعری. به ظرافت و جذابیت اشاره دارد و در متون ادبی استفاده میشود.
Poetic. Refers to elegance and charm, often used in literature.