beautician
اسم — آرایشگر
شخصی که کارش ارائه خدمات زیبایی مانند مراقبت از پوست، مانیکور و آرایش مو به مشتریان است.
A person whose job is to give beauty treatments to clients, such as facials, manicures, and hair styling.
«آرایشگر مدل موی جدیدی به او داد.»
“The beautician gave her a new hairstyle.”
«او برای یک فیشیال با زیباییکار وقت رزرو کرد.»
“She booked an appointment with the beautician for a facial.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. این اصطلاح جامعتری است که اغلب در محیطهای آموزشی یا مجوزهای حرفهای برای متخصصان آموزشدیده در تمام جنبههای فرهنگ زیبایی استفاده میشود. 'او آرایشگری خوانده است' صحیح است. 'او از متخصص آرایشیاش یک فیشیال سریع خواست' بیش از حد رسمی به نظر میرسد.
Formal. This is a more comprehensive term often used in educational settings or licensing for professionals trained in all aspects of beauty culture. 'She studied cosmetology' works. 'She asked her cosmetologist for a quick facial' sounds overly formal.