belial
اسم — شیطان
اصطلاحی کتاب مقدسی برای شخص بیارزش یا شرور؛ اغلب در سنتهای ابراهیمی بعدی به عنوان یک دیو یا شیطان تجسم یافته است.
A biblical term for a worthless or wicked person; often personified as a demon or the Devil in later Abrahamic traditions.
«برخی متون باستانی از Belial به عنوان شاهزاده تاریکی یاد میکنند.»
“Some ancient texts refer to Belial as a prince of darkness.”
«از وسوسههای Belial برحذر باشید.»
“Beware of the temptations of Belial.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. 'Devil' اصطلاح گستردهتری برای روح پلیدی متعالی است که اغلب به عنوان شیطان مجسم میشود. 'Belial' به طور خاص یک ارجاع کتاب مقدسی به یک شخص شرور یا دیو کوچکتر است، اگرچه گاهی اوقات در برخی متون ادبی مترادف 'Devil' استفاده میشود. 'شیطان او را وسوسه کرد' در مقابل 'Belial اغلب در متون باستانی ذکر شده است'.
Common. 'Devil' is a broader term for a supreme spirit of evil, often personified as Satan. 'Belial' is specifically a biblical reference to a wicked person or a lesser demon, though sometimes used synonymously with 'Devil' in certain literary contexts. 'The Devil tempted him' vs. 'Belial is often mentioned in ancient texts'.
ادبی/غیررسمی. 'Fiend' میتواند به یک دیو یا شخص بسیار شرور اشاره کند، یا به طور غیررسمی به کسی که به چیزی معتاد است. از 'Belial' کلیتر است و منشأ کتاب مقدسی خاصی ندارد. 'او عاشق شکر بود' (غیررسمی) در مقابل 'داستان از فریب Belial میگفت'.
Literary/Informal. 'Fiend' can refer to a demon or a very wicked person, or informally to someone addicted to something. It is more general than 'Belial' and lacks the specific biblical origin. 'He was a fiend for sugar' (informal) vs. 'The story spoke of Belial's deception'.