فعل — باور کردن
املای کهن واژه 'believe' به معنای پذیرفتن چیزی به عنوان حقیقت یا داشتن ایمان به کسی/چیزی.
An archaic spelling of 'believe', meaning to accept something as true or to have faith in someone/something.
«او به پیشگوییهای باستانی باور داشت.»
“He did beleve the ancient prophecies.”
«بسیاری به قدرت پادشاه ایمان داشتند.»
“Many did beleve in the power of the king.”
تفاوت با واژههای مشابه
کهن/ادبی. اصطلاحی قدیمی برای 'باور کردن' یا 'فکر کردن' که در انگلیسی مدرن به ندرت استفاده میشود مگر در متون تاریخی یا شاعرانه. 'من گمان میکنم درست است' کاربرد دارد، اما 'من به خدا ایمان دارم' بسیار قدیمی است.
Archaic/literary. An older term for 'believe' or 'think', rarely used in modern English except in historical or poetic contexts. 'I trow it is true' works, but 'I trow in God' is very dated.