berserker
ber·serk·er/ˈbɜːrsərkər/
berserkwild, frenzied-erone who
noun (اسم)commonplural (جمع): berserkers
اسم — برسکر
برسکرجنگجوی دیوانه
جنگجوی وحشی و دیوانهوار، معمولاً در تاریخ نورس، مشهور به خشم کنترلناپذیر در نبرد.
A furious or frenzied warrior, often in Norse history, known for uncontrollable rage in battle.
«برسکر بدون ترس به جنگ حمله کرد.»
“The berserker charged into battle without fear.”
«او مانند یک برسکر در میدان جنگید.»
“He fought like a berserker in the arena.”
تفاوت با واژههای مشابه
warrior— جنگجو
معمولی. اصطلاح کلی برای مبارز است؛ berserker به خشم بیوقفه اشاره دارد.
Common. General term for a fighter; berserker implies frenzied rage specifically.