فعل — شکست داد
زمان گذشته و اسم مفعول 'best' به معنای شکست دادن یا غلبه بر کسی در مسابقه یا درگیری.
Past tense and past participle of 'best', meaning to defeat or overcome someone in a contest or conflict.
«او حریف خود را در مرحله نهایی مناظره شکست داد.»
“She bested her opponent in the final round of the debate.”
«تیم ضعیفتر به طور غیرمنتظرهای قهرمانان را مغلوب کرد.»
“The underdog team bested the champions unexpectedly.”
تفاوت با واژههای مشابه
روزمره. رایجترین اصطلاح برای پیروزی در برابر حریف. 'Bested' به یک پیروزی، اغلب پس از یک کشمکش یا در رقابتی از مهارت، اشاره دارد. 'Defeated' میتواند به طور گستردهتری استفاده شود. 'او حریف خود را به راحتی شکست داد'، 'او رقیب خود را در یک مسابقه شطرنج مغلوب کرد' بر رقابتی شخصیتر تأکید دارد.
Everyday. The most common term for winning against an opponent. 'Bested' implies a victory, often after a struggle or in a contest of skill. 'Defeated' can be used more broadly. 'He defeated his opponent easily', 'He bested his rival in a chess match' emphasizes a more personal contest.
رسمی/ادبی. به طور کامل شکست دادن، اغلب در نبرد یا رقابت قدرت. 'Vanquished' لحنی قویتر و دراماتیکتر از 'bested' دارد، و اغلب به معنی تسلیم کامل است. 'شوالیه اژدها را مغلوب کرد'، 'او در مناظره بر حریف خود غلبه کرد' کمتر حماسی است.
Formal/Literary. To defeat thoroughly, often in battle or a contest of power. 'Vanquished' carries a stronger, more dramatic tone than 'bested', often implying total subjugation. 'The knight vanquished the dragon', 'She bested her opponent in a debate' is less epic.