blackmail
black·mail/ˈblækˌmeɪl/
1noun (اسم)formal
اسم — اخاذی
اخاذیباجگیری
تهدید به افشای اطلاعات مضر برای به دست آوردن چیزی، معمولاً پول.
The act of threatening to reveal damaging information to get something, usually money.
«او به خاطر اخاذی دستگیر شد.»
“He was arrested for blackmail.”
«آنها با اخاذی او را مجبور به پرداخت کردند.»
“They used blackmail to force him to pay.”
تفاوت با واژههای مشابه
extortion— باجگیری
رسمی. اصطلاح حقوقی بسیار نزدیک به معنی، خصوصاً درباره تهدید برای پول.
Formal. Legal term very close in meaning, especially regarding threats for money.
2verb (فعل)formalpast (گذشته): blackmailedpast participle (مفعولی): blackmailed-ing (حال): blackmailing3rd (سوم): blackmails
فعل — اخاذی کردن
اخاذی کردنباجگیری کردن
تهدید به افشای اطلاعات مضر برای گرفتن چیزی از کسی.
To threaten to reveal damaging information to get something from someone.
«آنها او را با تهدید مجبور به سکوت کردند.»
“They blackmailed him into silence.”
«او برای پول تهدید به اخاذی شد.»
“She was blackmailed for money.”