adjective (صفت)archaiccomparative (تفضیلی): more blestsuperlative (عالی): most blest
صفت — مبارک
مبارکمقدسبابرکت
خوششانس یا مورد لطف الهی قرار گرفته.
Fortunate or favored, often with a religious sense.
«خوششانس بودند که چنین همسایه مهربانی داشتند.»
“They felt blest to have such kind neighbors.”
«زمین با باران فراوان برکت یافته بود.»
“The land was blest with abundant rain.”
تفاوت با واژههای مشابه
blessed— مبارک
رسمی و کهنه. هممعنی با blest در زمینههای مذهبی و شعر.
Formal and archaic. Synonymous with 'blest' in religious or poetic contexts.