burke
/bɜːrk/
verb (فعل)archaicpast (گذشته): burkedpast participle (مفعولی): burked-ing (حال): burking3rd (سوم): burkes
فعل — خفه کردن
خفه کردنبه صورت مخفیانه کشتن
(تاریخی، نادر) کشتن کسی به صورت مخفیانه و آرام، معمولاً با خفگی؛ برگرفته از ویلیام برگ
(historical, rare) To kill someone secretly and quietly, especially by suffocation; named after William Burke.
«گفته میشد قربانیانش را آرام خفه میکرد.»
“He was said to have burked his victims silently.”
«این جرم شامل خفه کردن در زیرزمین بود.»
“The crime involved burking in a cellar.”