verb (فعل)informalpast (گذشته): bustedpast participle (مفعولی): busted-ing (حال): busting3rd (سوم): busts
فعل — شکستن
شکستنخراب کردن
صفت مصدر فعل bust؛ شکستن یا خراب کردن چیزی.
Present participle of 'bust': breaking or smashing something.
«بچهها داشتند حصار قدیمی را خراب میکردند.»
“The kids were busting the old fence.”
«او به خاطر سرعت غیرمجاز متوقف شد.»
“She got busted for speeding.”
تفاوت با واژههای مشابه
breaking— شکستن
رایج. معنای مشابه مربوط به آسیب زدن به چیزی.
Common. Similar meaning referring to damaging something.