verb (فعل)commonpast (گذشته): buttedpast participle (مفعولی): butted-ing (حال): butting3rd (سوم): butts
فعل — با سر ضربه زد
با سر ضربه زدشاخ زدن
شخص یا حیوانی با سر یا شاخ ضربه زدن یا هل دادن گذشته فعل 'butt'.
Past simple and past participle of 'butt'; to strike or push with the head or horns.
«بز با سر به نرده زد.»
“The goat butted the fence.”
«او دوستانه با سر به دوستش ضربه زد.»
“He butted his friend playfully.”
تفاوت با واژههای مشابه
struck— ضربه زد
رایج. معنای مشابه اما 'butted' خاص استفاده از سر یا شاخ است، 'struck' عمومیتر است.
Common. Similar meaning but 'butted' specifies using the head or horns, 'struck' is broader and more general.
rammed— کوبید
نسبتا رسمی. به معنای ضربه قوی با قسمت جلوی بدن، مشابه butted.
Somewhat formal. Implies forceful hitting, often with the front part of the body, similar to 'butted'.