camping
camp·ing/ˈkæmpɪŋ/
campto stay temporarily outdoors-ingforming a noun from verb indicating an activity
اسم — کمپینگ
کمپینگاردو زدن
فعالیتی که در آن برای سرگرمی به طور موقت در فضای باز، معمولاً در چادر یا کاروان، اقامت میکنند.
The activity of staying outdoors temporarily, often in a tent or camper for recreation.
«آخر هفته گذشته به کوهها برای کمپینگ رفتند.»
“They went camping in the mountains last weekend.”
«کمپینگ یک فعالیت محبوب تابستانی است.»
“Camping is a popular summer activity.”
تفاوت با واژههای مشابه
tenting— خوابیدن در چادر
غیردر رسمی. معنی مشابه ولی کاربرد کمتر و محدود به چادر.
Informal. Similar meaning but less common and more specific to tents.