carbines

car·bines/ˈkɑːrbaɪnz/
noun (اسم)technicalplural (جمع): carbines

اسم — کارابین

کارابینتفنگ کوتاه

تفنگ‌های سبک با لوله‌های کوتاه‌تر، که معمولاً توسط سربازان استفاده می‌شوند.

Lightweight rifles with shorter barrels, typically used by soldiers.

«سربازان به کارابین مجهز بودند.»

The soldiers were armed with carbines.

«او کارابین خود را بعد از تمرین تیراندازی تمیز کرد.»

He cleaned his carbine after the shooting practice.

تفاوت با واژه‌های مشابه
rifleتفنگ

متداول. کارابین نوعی تفنگ (سلاح گرم شلیک از شانه با لوله شیاردار) است. در حالی که همه کارابین‌ها تفنگ هستند، همه تفنگ‌ها کارابین نیستند. از rifle برای اهداف عمومی و از carbine زمانی استفاده کنید که به طور خاص به نسخه کوتاه‌تر و سبک‌تر اشاره می‌کنید. He carried a hunting rifle درست است، The soldier was issued a carbine نوع آن را مشخص می‌کند.

Common. A 'carbine' is a type of 'rifle' (a shoulder-fired firearm with a rifled barrel). While all carbines are rifles, not all rifles are carbines. Use 'rifle' for general purposes and 'carbine' when specifically referring to the shorter, lighter version. 'He carried a hunting rifle' works, 'The soldier was issued a carbine' specifies the type.

گزارش مشکل ترجمه

اگر مشکلی در ترجمه این واژه مشاهده کردید، لطفاً به ما اطلاع دهید.

امتیاز ترجمه(اختیاری)

0/2000