causative
cau·sa·tive/ˈkɔːzətɪv/
causea reason or source-ativeadjective-forming suffix indicating relating to
adjective (صفت)technicalcomparative (تفضیلی): more causativesuperlative (عالی): most causative
صفت — سببساز
سببسازعلتدهنده
نشاندهنده ایجاد علت یا دلالت بر سببشناسی در دستور زبان یا منطق.
Indicating or causing a cause; expressing causation in grammar or logic.
«این فعل یک حالت سببساز دارد که نشاندهنده عملی است که تغییر ایجاد میکند.»
“The verb has a causative form to show action causing change.”
«عوامل سببساز منجر به وقوع رویداد میشوند.»
“Causative factors lead to the event's occurrence.”
تفاوت با واژههای مشابه
causal— معلولی
رسمی/فنی. اغلب مترادف است ولی 'causal' در زمینههای علمی معمولتر است.
Formal/technical. Often synonymous but 'causal' is more common in scientific contexts.