celibacy
cel·i·ba·cy/ˈsel.ɪ.bə.si/
celib-unmarried, single-acystate or quality
noun (اسم)formal
اسم — عبادت به تجرد
عبادت به تجردبیهمسریپریشانی جنسی
حالتی که شخص از ازدواج و روابط جنسی خودداری میکند، معمولاً به دلایل دینی.
The state of abstaining from marriage and sexual relations, often for religious reasons.
«او تجرد را به عنوان بخشی از تعهد دینی خود انتخاب کرد.»
“He chose celibacy as part of his religious devotion.”
«برای کشیشان کاتولیک، تجرد الزامی است.»
“Celibacy is required for Catholic priests.”
تفاوت با واژههای مشابه
chastity— پاکدامنی
رسمی. به پاکی و پاکدامنی اشاره دارد و ممکن است شامل پرهیز از روابط جنسی در داخل یا خارج ازدواج باشد، برخلاف celibacy که مخصوص ترک ازدواج است.
Formal. Emphasizes purity and moral cleanliness; can refer to sexual abstinence within or outside marriage, unlike celibacy which specifically means abstaining from marriage.