verb (فعل)commonpast (گذشته): chaffedpast participle (مفعولی): chaffed-ing (حال): chaffing3rd (سوم): chaffs
فعل — مالیده شده
مالیده شدهآسیبدیده
گذشته فعل چاف که یعنی مالش که منجر به تحریک یا زخم شدن پوست شود.
Past tense of chaff; to rub so as to cause irritation or soreness on the skin.
«پوست او پس از دویدن طولانی تحریک شد و زخم شد.»
“His skin chaffed after the long run.”
«یقه گردنش را تحریک کرد.»
“The collar chaffed her neck.”
تفاوت با واژههای مشابه
abraded— ساییده شده
رسمی. به ساییده شدن اشاره دارد و در شرایط تحریک پوستی قابل تعویض است.
Formal. Means worn by rubbing, interchangeable in physical irritation contexts.