charioteer
char·i·oteer/ˈtʃærioʊˌtɪr/
noun (اسم)formalplural (جمع): charioteers
اسم — ارابهراند
ارابهراندچارهران
کسی که ارابه میراند، بهخصوص در دوران باستان یا مسابقات.
A person who drives a chariot, especially in ancient times or races.
«ارابهران در طول مسابقه بهخوبی اسبها را کنترل کرد.»
“The charioteer skillfully controlled the horses during the race.”
«جنگجویان باستانی اغلب بهعنوان ارابهران میجنگیدند.»
“Ancient warriors often fought as charioteers.”