civilise
فعل — متمدن کردن
(مردم یا مکانی را) به مرحلهای از توسعه اجتماعی و فرهنگی رساندن که پیشرفتهتر تلقی میشود.
To bring (a people or place) to a stage of social and cultural development considered more advanced.
«امپراتوری روم به دنبال متمدن کردن سرزمینهای فتح شده بود.»
“The Roman Empire sought to civilise conquered lands.”
«برخی معتقدند که آموزش کلید متمدن کردن جامعه است.»
“Some argue that education is key to civilising society.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی/ادبی. میتواند به توسعه یک گروه از مردم اشاره داشته باشد، اما اغلب رشد و پالایش تدریجیتر، به ویژه در آداب و رسوم یا هوش را القا میکند. «متمدن کردن» میتواند به تحمیل فرهنگی شدیدتر و از بالا به پایین توسط یک نیروی خارجی اشاره داشته باشد.
Formal/Literary. Can refer to developing a group of people, but often implies more gradual growth and refinement, especially of manners or intellect. 'Civilise' can imply a more drastic, top-down imposition of culture by an external force.
روزمره. بر انتقال دانش و مهارت تمرکز دارد. در حالی که آموزش جزء تمدن است، «آموزش دادن» بسیار گستردهتر است و بار تاریخی مشابهی از تحمیل یک فرهنگ بر دیگری را ندارد.
Everyday. Focuses on imparting knowledge and skills. While education is a component of civilization, 'educate' is much broader and does not carry the same historical baggage of imposing one culture over another.