noun (اسم)formal
اسم — اجبار
اجبارزورگویی
اعمال فشار یا تهدید برای مجبور کردن کسی به انجام کاری برخلاف خواست خود.
The act of forcing someone to do something against their will by threats or pressure.
«اعتراف از طریق اجبار گرفته شد.»
“The confession was obtained through coercion.”
«زورگویی در بسیاری از کشورها غیرقانونی است.»
“Coercion is illegal in many countries.”
تفاوت با واژههای مشابه
compulsion— اجبار
رسمی. معنای مشابه مرتبط با وادار کردن کسی به کاری برخلاف میلش.
Formal. Similar meaning related to forcing someone to act against their will.