concomitant
con·co·mi·tant/kənˈkɒmɪtənt/
adjective (صفت)formalcomparative (تفضیلی): more concomitantsuperlative (عالی): most concomitant
صفت — همراستا
همراستاهمزمان
همراه یا همزمان با چیزی دیگر وجود داشتن.
Occurring or existing along with something else; accompanying.
«تب و جوش علائم همزمان بیماری هستند.»
“Fever and rash are concomitant symptoms of the disease.”
«رشد دارای عوارض زیستمحیطی همراه است.»
“The growth has concomitant environmental effects.”
تفاوت با واژههای مشابه
accompanying— همراه
رایج. همزمان یا همراه با چیزی دیگر. در بسیاری از موارد معادل concomitant است.
Common. Existing or happening at the same time as something else. Interchangeable with concomitant in many contexts.