contingent
صفت — مشروط
وابسته به اتفاق افتادن چیز دیگری؛ مشروط.
Dependent on something else happening; conditional.
«این پیشنهاد منوط به تأیید مدیریت است.»
“The offer is contingent on approval from management.”
«پرداخت به تحویل کالا بستگی دارد.»
“Payment is contingent upon delivery of goods.”
تفاوت با واژههای مشابه
معمولی. به معنی وابسته به شرایط یا نیازها است، مشابه contingent.
Common. Means subject to a condition or requirement, similar to contingent.
متضادها
اسم — هیئت نمایندگی
گروهی از افراد که نماینده سازمان یا کشور بزرگتر در یک رویداد هستند.
A group of people representing a larger organization or country at an event.
«چندین هیئت در کنفرانس بینالمللی شرکت کردند.»
“Several contingents attended the international conference.”
«هیئت کانادا زود رسید.»
“The contingent from Canada arrived early.”
تفاوت با واژههای مشابه
معمولی. گروه نمایندگان از یک سازمان یا کشور، مشابه contingent.
Common. Group of representatives from an organization or country, similar to contingent.