verb (فعل)commonpast (گذشته): criedpast participle (مفعولی): cried-ing (حال): crying3rd (سوم): cries
فعل — گریه کرد
گریه کرد
شکل گذشته و گذشته نقلی فعل cry به معنای جاری شدن اشک از چشم.
Past tense and past participle of 'cry', meaning to shed tears from the eyes.
«او بعد از دیدن فیلم غمگین گریه کرد.»
“She cried after watching the sad movie.”
«نوزاد تمام شب بلند گریه کرد.»
“The baby cried loudly all night.”
تفاوت با واژههای مشابه
sobbed— ناله کرد
رایج. گریه سریع و پرصداتر را نشان میدهد و وقتی شدت مهم است قابل جایگزینی است.
Common. Emphasizes noisy or convulsive crying, interchangeable when intensity is implied.