اسم — فاسق
فردی که به افراط در لذایذ شهوانی میپردازد، اغلب تا حدی که از نظر اخلاقی تباهکننده تلقی شود.
A person who engages in excessive indulgence in sensual pleasures, often to a degree considered morally corrupting.
«او به عنوان یک هوسران شناخته میشد و شبهایش را در مهمانیهای پرشور میگذراند.»
“He was known as a debaucher, spending his nights in wild parties.”
«رمان یک فاسق ثروتمند را به تصویر میکشید که تمام ثروتش را از دست میداد.»
“The novel depicted a wealthy debaucher losing all his fortune.”
تفاوت با واژههای مشابه
ادبی/رسمی. شخصی، به ویژه مردی، که بدون اصول اخلاقی یا احساس مسئولیت رفتار میکند، به ویژه در مسائل جنسی. اغلب به بیتوجهی به هنجارهای اجتماعی اشاره دارد. میتواند قابل تعویض باشد اما 'debaucher' بر عمل تباه کردن یا تباه شدن تأکید میکند.
Literary/Formal. A person, especially a man, who behaves without moral principles or a sense of responsibility, especially in sexual matters. Often implies a disregard for social norms. Can be interchangeable but 'debaucher' emphasizes the act of corrupting or being corrupted.
خنثی/علمی. کسی که معتقد است دنبال کردن لذت مهمترین چیز در زندگی است. در حالی که یک debaucher نوعی لذتگرا است، همه لذتگرایان debaucher نیستند (برخی به روشهای کمتر مخرب به دنبال لذت هستند).
Neutral/Academic. Someone who believes that the pursuit of pleasure is the most important thing in life. While a debaucher is a type of hedonist, not all hedonists are debauchers (some seek pleasure in less destructive ways).