decibel
dec·i·bel/ˈdɛsɪbɛl/
deci-one tenthbelunit of logarithmic power ratio
noun (اسم)technicalplural (جمع): decibels
اسم — دسیبل
دسیبل
واحدی برای اندازهگیری شدت صدا یا سطح توان یک سیگنال الکتریکی.
A unit used to measure the intensity of a sound or the power level of an electrical signal.
«سطح نویز از ۹۰ دسیبل فراتر رفت.»
“The noise level exceeded 90 decibels.”
«یک پچپچ حدود ۳۰ دسیبل است.»
“A whisper is about 30 decibels.”