decubitus
de·cu·bi·tus/dɪˈkjuːbɪtəs/
noun (اسم)technical
اسم — وضعیت خوابیده
وضعیت خوابیدهزخم بستر
وضعیتی که در آن بدن میخوابد؛ به خصوص در پزشکی به زخم بستر اشاره دارد
the position in which one lies down; used medically especially in ‘decubitus ulcers’
«او پس از استراحت طولانی در بستر به زخم بستر دچار شد.»
“He developed a decubitus ulcer after long bed rest.”
«وضعیت خوابیده بیمار تنظیم شد.»
“The patient’s decubitus position was adjusted.”