deputised
de·pu·tised/ˈdɛpjətʌɪzd/
deputya person appointed to act for another-iseverb suffix
verb (فعل)formalpast (گذشته): deputisedpast participle (مفعولی): deputised-ing (حال): deputising3rd (سوم): deputises
فعل — به نمایندگی عمل کرد
به نمایندگی عمل کردوکالت کرد
گذشته فعل deputise: به نمایندگی یا به جای فردی دیگر عمل کردن، بهویژه به صورت رسمی.
Past tense of deputise: to act or speak on behalf of someone else, especially in an official capacity.
«او در غیاب مدیر به نمایندگی عمل کرد.»
“She deputised for the manager during his absence.”
«او به رهبر تیم در جلسه وکالت داد.»
“He deputised the team leader for the meeting.”
تفاوت با واژههای مشابه
represent— نمایندگی کردن
رایج. برای عمل کردن به جای دیگری، اغلب در جلسات یا مذاکرات. زمینه مشابه deputise.
Common. To act on behalf of someone else, often in meetings or negotiations. Similar contexts as deputise.