verb (فعل)formalpast (گذشته): detainedpast participle (مفعولی): detained-ing (حال): detaining3rd (سوم): detains
فعل — بازداشت کردن
بازداشت کردنحبس کردن
حال استمراری فعل بازداشت کردن؛ نگه داشتن کسی در حبس یا جلوگیری از ترک.
Present participle of detain: to keep someone in official custody or prevent from leaving.
«پلیس مظنونها را بازداشت میکند.»
“The police are detaining suspects.”
«او مهمانها را پشت در نگه میدارد.»
“She is detaining the guests at the door.”
تفاوت با واژههای مشابه
holding— نگه داشتن
رایج. اصطلاح کلی برای نگه داشتن کسی در جای خود، گاهی قابل تعویض با detaining است.
Common. General term for keeping someone in place, sometimes interchangeable with detaining.