discourages
dis·cour·ag·es/dɪsˈkɜːrɪdʒɪz/
dis-negation / notcouragebravery, confidence-sthird person singular present tense
verb (فعل)commonpast (گذشته): discouragedpast participle (مفعولی): discouraged-ing (حال): discouraging3rd (سوم): discourages
فعل — مایوس میکند
مایوس میکنددلسرد میکند
شکل سوم شخص مفرد زمان حال فعل «مایوس کردن»؛ باعث کاهش اعتماد یا انگیزه کسی شدن.
Third person singular present of discourage; to make someone less confident or enthusiastic.
«او عادتهای بد را در دانشآموزانش دلسرد میکند.»
“She discourages bad habits in her students.”
«هوای سرد او را از بیرون رفتن دلسرد میکند.»
“The cold weather discourages him from going out.”
تفاوت با واژههای مشابه
deter— منصرف کردن
رسمی. به معنی جلوگیری از عمل به وسیله ترس یا تردید، جایگزین بسیاری موارد است.
Formal. Implies preventing action by fear or doubt, substitute in many contexts.