noun (اسم)formalplural (جمع): dominions
اسم — سلطه
سلطهحاکمیت
کنترل یا حاکمیت بر یک قلمرو یا مردم.
Control or sovereignty over a territory or people.
«حاکمیت پادشاه سراسر سرزمین را شامل میشد.»
“The king’s dominion extended across the land.”
«آنها برای حفظ سلطه خود جنگیدند.»
“They fought to maintain their dominion.”
تفاوت با واژههای مشابه
sovereignty— حاکمیت
رسمی. به قدرت عالی اشاره دارد، اغلب در زمینه سیاسی جایگزین dominion است.
Formal. Means supreme power, often interchangeable with dominion in political context.