doorknocker
door·knock·er/ˈdɔːrˌnɒkər/
noun (اسم)commonplural (جمع): doorknockers
اسم — چکش در
چکش دردرکوب
ابزاری که به در وصل است و با ضربه زدن صدای کوبیدن تولید میکند تا حضور کسی را اعلام کند.
A device attached to a door that is struck to make a knocking sound for announcing someone's presence.
«او درکوب را گرفت و با صدای بلند ضربه زد.»
“She grabbed the doorknocker and rapped loudly.”
«درکوب از جنس برنج ساخته شده بود.»
“The doorknocker was made of brass.”
تفاوت با واژههای مشابه
knocker— کوبه
رایج. شکل کوتاهتر doorknocker است و معمولاً غیررسمی به کار میرود.
Common. A shorter term for a doorknocker, often used colloquially.