noun (اسم)common
اسم — سهولت
سهولتآسانی
حالتی که در آن کاری آسان، راحت یا بدون دشواری است.
The state or quality of being easy, comfortable, or free from difficulty.
«آسانی آن کار همه را شگفت زده کرد.»
“The easiness of the task surprised everyone.”
«او امتحان را با سهولت زیادی انجام داد.»
“She completed the exam with great easiness.”