elegance
اسم — ظرافت
ویژگی ظرافت و زیبایی در ظاهر یا رفتار که باعث جذابیت میشود.
The quality of being graceful, stylish, and attractive in appearance or manner.
«ظرافت او باعث شد در مهمانی جلب توجه کند.»
“Her elegance made her stand out at the party.”
«طرح ساختمان دارای زیبایی و وقاری بیزمان است.»
“The building's design has a timeless elegance.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. هنگام توصیف زیبایی و نرم بودن هر دو قابل تعویض، ولی grace معنی نرمش و روانی دارد؛ مثلاً 'او با ظرافت حرکت میکند' در برابر 'او در لباسش وقار دارد'.
Common. Often interchangeable when describing smoothness or beauty in movement or style, but 'grace' can imply more fluidity and softness than 'elegance'. For example, 'She moves with grace' vs. 'She has elegance in her outfit'.
رایج. به سبک یا روش خاص اشاره دارد. گاهی در مد جایگزین elegance میشود ولی کمتر برای رفتار استفاده میشود.
Common. Refers to a distinctive manner or fashion. Can sometimes replace 'elegance' when discussing fashion or design, but less used for behavior or manner.