eligible
صفت — واجد شرایط
داشتن حق انجام یا به دست آوردن چیزی؛ برآورده کردن شرایط لازم.
Having the right to do or obtain something; satisfying the appropriate conditions.
«فقط رای دهندگان واجد شرایط میتوانند رای دهند.»
“Only eligible voters can cast a ballot.”
«آیا شما واجد شرایط دریافت بورسیه هستید؟»
“Are you eligible for the scholarship?”
تفاوت با واژههای مشابه
روزمره/عادی. به داشتن آموزش، مهارت یا مدارک لازم برای یک شغل یا وظیفه خاص اشاره دارد. اگرچه اغلب قابل تعویض هستند، 'eligible' گستردهتر است و بر رعایت شرایط کلی (مثلاً سن، شهروندی) تمرکز دارد، در حالی که 'qualified' به تواناییها یا گواهینامههای خاص اشاره دارد.
Everyday/common. Refers to having the necessary training, skill, or qualifications for a particular job or task. While often interchangeable, 'eligible' is broader, focusing on meeting general conditions (e.g., age, citizenship), while 'qualified' implies specific abilities or certifications.
رسمی. به معنای داشتن حق قانونی یا اخلاقی نسبت به چیزی است. اگرچه مرتبط است، 'eligible' به برآورده کردن معیارها برای *مستحق شدن* اشاره دارد، در حالی که 'entitled' به معنای تثبیت شدن حق است. کاملاً قابل تعویض نیستند؛ فرد باید واجد شرایط باشد تا مستحق شود.
Formal. Means having a legal or moral right to something. While related, 'eligible' refers to meeting the criteria to *become* entitled, whereas 'entitled' means the right is already established. Not perfectly interchangeable; one must be eligible to be entitled.